egzonim (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɛɡˈzɔ̃ɲĩm], AS: [egzõńĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. geogr. zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje; zob. też egzonim w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik egzonim egzonimy dopełniacz egzonimu egzonimów celownik egzonimowi egzonimom biernik egzonim egzonimy narzędnik egzonimem egzonimami miejscownik egzonimie egzonimach wołacz egzonimie egzonimy - przykłady:
- (1.1) Sztokholm jest polskim egzonimem powstałym w wyniku spolszczenia szwedzkiej nazwy Stockholm.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: endonim • toponim
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) exonym
- baskijski: (1.1) exonimo
- hiszpański: (1.1) exónimo m
- niemiecki: (1.1) Exonym n, Exonymon n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.