szwedzki (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈʃfɛʦ̑ʲci], AS: [šfecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język urzędowy Szwecji; zob. też język szwedzki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Szwedzcy nauczyciele przebywają w naszym kraju na zaproszenie jednego z liceów poznańskich.
(2.1) W Szwecji mówi się po szwedzku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) drabinka szwedzka • gimnastyka szwedzka • ławeczka szwedzka / ławka szwedzka • narodowość szwedzka • obywatelstwo szwedzkie
(2.1) mówić / pisać / … po szwedzku
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szwedy nmos, szwed mrz, Szwedziak mos, Szwecja ż, Szwed mos, Szwedka ż, szwedka ż, szwedzkość ż
przysł. szwedzko, po szwedzku
związki frazeologiczne:
szwedzki stół
etymologia:
pol. Szwed + -ski
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.