Szwed (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ʃfɛt], AS: [šfet], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Szwed Szwedzi dopełniacz Szweda Szwedów celownik Szwedowi Szwedom biernik Szweda Szwedów narzędnik Szwedem Szwedami miejscownik Szwedzie Szwedach wołacz Szwedzie Szwedzi - przykłady:
- (1.1) Moja siostra wyszła za mąż za Szweda i przeprowadziła się do Sztokholmu.
- (1.1) Jako człek rycerski, który się niegdyś żołnierskiem rzemiosłem parał, wiem, że Szwedzi w obliczu nieprzyjaciela musieli gęste ponad Wisłą popostawiać straże.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Skandynaw
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Szwecja ż, szwedzki m, szwedy nmos, szwedka ż
- forma żeńska Szwedka ż
- przym. szwedzki
- przysł. szwedzko, po szwedzku
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Swede
- arabski: (1.1) سويدي
- białoruski: (1.1) швед m
- bułgarski: (1.1) швед m
- czeski: (1.1) Švéd m
- duński: (1.1) svensker w
- esperanto: (1.1) svedo
- estoński: (1.1) rootslane
- fiński: (1.1) ruotsalainen
- francuski: (1.1) Suédois m
- hawajski: (1.1) Kuekene
- hiszpański: (1.1) sueco m
- interlingua: (1.1) svedo
- islandzki: (1.1) Svíi m
- kataloński: (1.1) suec m
- litewski: (1.1) švedas m
- łotewski: (1.1) zviedrs m
- niemiecki: (1.1) Schwede m
- norweski (bokmål): (1.1) svenske m
- nowogrecki: (1.1) Σουηδός m
- rosyjski: (1.1) швед m
- szwedzki: (1.1) svensk
- ukraiński: (1.1) швед m
- wilamowski: (1.1) Śwed m
- włoski: (1.1) svedese m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.