dwucalowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvuʦ̑aˈlɔvɨ], AS: [dvucalovy], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający długość, szerokość lub średnicę wynoszącą dwa cale
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dwucalowy dwucalowa dwucalowe dwucalowi dwucalowe dopełniacz dwucalowego dwucalowej dwucalowego dwucalowych celownik dwucalowemu dwucalowej dwucalowemu dwucalowym biernik dwucalowego dwucalowy dwucalową dwucalowe dwucalowych dwucalowe narzędnik dwucalowym dwucalową dwucalowym dwucalowymi miejscownik dwucalowym dwucalowej dwucalowym dwucalowych wołacz dwucalowy dwucalowa dwucalowe dwucalowi dwucalowe - przykłady:
- (1.1) Ochocki złapał dwucalowego kiełbia, a panna Felicja oberwała sobie koronkę u rękawa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) двухцалёвы
- niemiecki: (1.1) zweizöllig
- rosyjski: (1.1) двухдюймовый
- źródła:
- ↑ Bolesław Prus, Bolesław Prus. Pisma, 1947, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.