durchfallen (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [ˈdʊʁçˌfalən]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) pot. przelatywać, przelecieć (np. przez dziurę)
(1.2) pot. oblewać, oblać (egzamin)
(1.3) pot. przegrywać, przegrać (np. eliminacje, wybory)

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(2.1) przelatywać, przelecieć, pokonywać odległość lecąc, pokonać odległość lecąc
odmiana:
(1.1-3)[1] durchfallen (fällt durch), fiel durch, durchgefallen (sein)
(2.1)[1] durchfallen (durchfällt), durchfiel, durchfallen (haben)[2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Durchfallen n, Druchfall m, Durchfaller m, Durchfallerin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: fallenabfallenanfallenauffallenauseinanderfallen ausfallenbefallenbeifallendahinfallendarüberfallendurchfalleneinfallenentfallen • fortfallen • gefallenherabfallenherausfallenherfallenherunterfallenhinauffallenmissfallenumfallenüberfallenverfallenwegfallenzerfallenzufallenzurückfallenzusammenfallen
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.