pokonywać (język polski)

oni pokonują (1.2) wertepy
wymowa:
, IPA: [ˌpɔkɔ̃ˈnɨvaʨ̑], AS: [pokõnyvać], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

czasownik

(1.1) odnosić zwycięstwo nad kimś
(1.2) radzić sobie z jakimiś przeszkodami, dalekim dystansem
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIIIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pokonywanie n, pokonanie n
czas. pokonać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) defeat, beat; (1.2) overcome
  • esperanto: (1.1) venki, superi; (1.2) venki, transpasi
  • japoński: (1.1) 負かす (まかす, makasu), 破る (やぶる, yaburu), 打ち勝つ (うちかつ, uchikatsu); (1.2) 打ち勝つ (うちかつ, uchikatsu), 排する (はいする, haisuru)
  • rosyjski: (1.1) побеждать; (1.2) преодолевать
  • rumuński: (1.2) dovedi
  • ukraiński: (1.1) подолати; (1.2) долати
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.