wegfallen (język niemiecki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik mocny, rozdzielnie złożony
- (1.1) odpadać, odpaść
- (1.2) wypadać, wypaść, zostawać wyeliminowanym, zostać wyeliminowanym, nie dojść do skutku, nie dochodzić do skutku
- odmiana:
- (1.1-2)[1] wegfallen (fällt weg), fiel weg, weggefallen (sein)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Wegfallen n, Wegfall n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: fallen • abfallen • anfallen • auffallen • auseinanderfallen • ausfallen • befallen • beifallen • dahinfallen • darüberfallen • durchfallen • einfallen • entfallen • fortfallen • gefallen • herabfallen • herausfallen • herfallen • herunterfallen • hinauffallen • missfallen • umfallen • überfallen • verfallen • wegfallen • zerfallen • zufallen • zurückfallen • zusammenfallen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.