doktorancki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɔktɔˈrãnʦ̑ʲci], AS: [doktorãncʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) nauk. związany z doktoratem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik doktorancki doktorancka doktoranckie doktoranccy doktoranckie dopełniacz doktoranckiego doktoranckiej doktoranckiego doktoranckich celownik doktoranckiemu doktoranckiej doktoranckiemu doktoranckim biernik doktoranckiego doktorancki doktorancką doktoranckie doktoranckich doktoranckie narzędnik doktoranckim doktorancką doktoranckim doktoranckimi miejscownik doktoranckim doktoranckiej doktoranckim doktoranckich wołacz doktorancki doktorancka doktoranckie doktoranccy doktoranckie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Zawodowo byłam na znacznie gorszej pozycji niż koledzy ze studium doktoranckiego – czas przeznaczony na doktorat wykorzystałam na góry[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) studia doktoranckie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. doktorowa ż, doktorat m, doktoracik m, doktorant m, doktorantka ż, doktor m, doktorka ż
- przym. doktorski
- czas. doktoryzować się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) дактаранцкі
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1) studia doktoranckie:
- rosyjski: (1.1) докторантский
- słowacki: (1.1) doktorandský
- ukraiński: (1.1) докторантський
- źródła:
- ↑ Wanda Rutkiewicz, Na jednej linie, 2010, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.