dogorywać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌdɔɡɔˈrɨvaʨ̑], AS: [dogoryvać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) umierać, zdychać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dogorzeć)

(2.1) przestawać się palić, gasnąć
odmiana:
(1.1, 2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Psy dogorywają w schronisku.
(2.1) Stodoła już dogorywała.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dogorywanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.