cwaniara (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʦ̑fãˈɲara], AS: [cfãńara], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. pejor. kobieta przebiegła, dobrze się ustawiająca
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cwaniara cwaniary dopełniacz cwaniary cwaniar celownik cwaniarze cwaniarom biernik cwaniarę cwaniary narzędnik cwaniarą cwaniarami miejscownik cwaniarze cwaniarach wołacz cwaniaro cwaniary - przykłady:
- (1.1) Żałuję, że ją poznałem, bo to była cwaniara najgorszego gatunku – szła po trupach i nie miała hamulców przed żadnym oszustwem, byleby osiągnąć swój cel.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) cwaniaczka, spryciara, krętaczka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cwaniura ż/mos, cwaniakowanie n, cwaniak, cwaniaczek, cwaniaczka, cwaniactwo
- przym. cwany, cwaniacki
- przysł. cwanie, cwaniacko
- czas. wycwanić się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) listorra ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.