cwaniak (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wszystkie handle i szmugle przechodziły przez kartoflarnię, w skutek czego pracujące tu cwaniaki całą giełdę mokotowską trzymały w swojem ręku[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pot. miglanc, czort, skubaniec, skurkowaniec, skurkowany, spryciarz, szelma, szpenio; gw. (Śląsk Cieszyński) beskuryja, gw. (Górny Śląsk) buks, beskuryjo
antonimy:
(1.1) frajer, naiwniak, leszcz
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cwaniackość ż, cwaniactwo n, cwaniaczenie n, cwaniakowanie n, cwaniakowatość ż, cwaniarstwo n, cwaniura mos/ż, cwaność ż
zdrobn. cwaniaczek mos
forma żeńska cwaniaczka ż, cwaniara ż, cwaniarka ż, cwaniocha ż, cwaniura ż, cwaniurka ż
czas. cwaniaczyć ndk., cwaniakować ndk.
przym. cwaniaczy, cwaniakowaty, cwaniacki, cwany
przysł. cwaniacko, cwanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. cwany + -ak
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) angler, wangler, sharp operator, sly dog, smartypants, bryt. chancer, bryt. clever clogs
  • bawarski: (1.1) Bazi m
  • białoruski: (1.1) прайдзісвет m, прайдоха m
  • bułgarski: (1.1) шмекер m
  • chorwacki: (1.1) lukavac m
  • estoński: (1.1) kelm
  • jidysz: (1.1) שעלמע m (szelme)
  • kaszubski: (1.1) kùńda m
  • litewski: (1.1) išdaigininkas m
  • łotewski: (1.1) viltnieks m
  • niemiecki: (1.1) Schlaukopf m, Schlawiner m, Schlitzohr m
  • rosyjski: (1.1) хитрец m
  • słowacki: (1.1) šibal m
  • słoweński: (1.1) zvijačnež m
  • ukraiński: (1.1) пустун m
  • węgierski: (1.1) kópé
  • włoski: (1.1) furbacchione m, furbo m, volpone m
źródła:
  1. Urke-Nachalnik: Żywe grobowce
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.