coucher (język francuski)
czasownik
- (1.1) kłaść (do łóżka), położyć (spać), ułożyć (do snu)
- (1.2) kłaść, położyć, pochylić
- (1.3) zapisać, zanotować
- (1.4) spędzić noc, przespać się
- (1.5) przen. eufem. przespać się (z kimś), pójść (z kimś) do łóżka
czasownik zwrotny se coucher
- (2.1) położyć się (spać), ułożyć się (do snu)
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Il est tard, va coucher les enfants, s'il te plaît. → Już późno, idź, proszę, położyć dzieci spać.
- (1.2) Le vent soufflait si fort qu'il couchait même les arbres. → Wiał tak silny wiatr, że pochylał nawet drzewa.
- (1.4) Comme j'ai raté le dernier métro, j'ai couché chez mon oncle. → Jako że nie zdążyłem/am na ostatnie metro, spędziłem/am noc u swego wujka.
- (2.1) Il faut se coucher tôt ce soir, car demain on prend le train à six heures du matin. → Musimy położyć się spać wcześnie dziś wieczorem, bo jutro mamy pociąg o szóstej rano.
- składnia:
- (1.5) coucher avec quelqu'un
- kolokacje:
- (1.1) chambre à coucher
- synonimy:
- (1.2) courber, incliner
- antonimy:
- (1.2) lever
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. couche ż, couchant m, couchette ż
- przym. couchant, couché
- związki frazeologiczne:
- nom à coucher dehors
- (1.3) coucher une idée sur le papier
- etymologia:
- łac. collocare[1]
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Francuski - Podstawowe czasowniki
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.