celowość (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʦ̑ɛˈlɔvɔɕʨ̑], AS: [celovość]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha czegoś, co podejmowane jest świadomie dla osiągnięcia określonego celu - rezultatu[1]
- (1.2) cecha czegoś, co służy realizacji określonego celu - rezultatu[2]
- (1.3) filoz. taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu[3]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik celowość celowości dopełniacz celowości celowości celownik celowości celowościom biernik celowość celowości narzędnik celowością celowościami miejscownik celowości celowościach wołacz celowości celowości - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) celowość działania
- (1.2) celowość dotacji / kredytu / pożyczki / wydatku
- (1.3) celowość wszechświata / dziejów
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cel m
- czas. celować ndk.
- przym. celowy, celowościowy
- przysł. celowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- węgierski: (1.1) célszerűség
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.