celować (język polski)

dziewczyna celuje (1.1)
wymowa:
IPA: [ʦ̑ɛˈlɔvaʨ̑], AS: [celovać]
znaczenia:

czasownik

(1.1) mierzyć do celu
(1.2) starać się do czegoś trafić
(1.3) być w czymś bardzo dobrym
odmiana:
(1.1-3) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Celowałem w środek tarczy, ale nie wstrzymałem oddechu i spudłowałem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) celować do czegoś / kogoś • celować w coś / kogoś
(1.3) celować w czymś
synonimy:
(1.1) mierzyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. celujący mrz, cel m, celowanie n, celownik m, celowość ż
czas. wycelować
przym. celny, celowy
przysł. celnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) aim
  • arabski: (1.1) استهدف
  • duński: (1.1) sigte; (1.2) sigte
  • hiszpański: (1.1) apuntar
  • jidysz: (1.1) אָנשטעלן (onszteln)
  • nowogrecki: (1.1) σημαδεύω
  • rosyjski: (1.1) целиться; (1.2) целиться
  • włoski: (1.1) prendere la mira, puntare
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.