dotacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɔˈtaʦ̑ʲja], AS: [dotacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dotacja dotacje dopełniacz dotacji dotacji / przest. dotacyj[1] celownik dotacji dotacjom biernik dotację dotacje narzędnik dotacją dotacjami miejscownik dotacji dotacjach wołacz dotacjo dotacje - przykłady:
- (1.1) Hojna anonimowa dotacja oddaliła od sierocińca groźbę zamknięcia.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. dotować
- rzecz. dotowanie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Dotation, franc. dotation, od doter - uposażyć[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) donation
- białoruski: (1.1) датацыя ż
- duński: (1.1) dotation w, donation w
- esperanto: (1.1) dotaĵo, subvencio
- niemiecki: (1.1) Subvention ż
- rosyjski: (1.1) дотация ż
- szwedzki: (1.1) donation w
- źródła:
- ↑
Hasło „dotacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ Hasło „dotacja” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.