brzydzić się (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈbʒɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ], AS: [bžyʒ́ić‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• denazal.• zestr. akc. ​
znaczenia:

czasownik zwrotny

(1.1) czuć odrazę, wstręt, gardzić czymś lub kimś
odmiana:
(1.1) [1] koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Brzydzę się kłamstwem i gardzę kłamcami, obojętnie, jak bardzo by mydlili oczy innym.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. obrzydzać ndk., obrzydzić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) feel disgust
  • arabski: (1.1) نفر
  • rosyjski: (1.1) брезговать
  • rumuński: (1.1) daw. gunosi
źródła:
  1. ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.