bojaźń (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbɔjäɕɲ̊], AS: [boi ̯äśń̦], zjawiska fonetyczne: wygł.• podw. art.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. lęk, strach, obawa
- (1.2) rel. uczucie nabożnej czci połączonej z lękiem
- odmiana:
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bojaźń bojaźnie dopełniacz bojaźni bojaźni celownik bojaźni bojaźniom biernik bojaźń bojaźnie narzędnik bojaźnią bojaźniami miejscownik bojaźni bojaźniach wołacz bojaźni bojaźnie - przykłady:
- (1.1) Cofa się przelękniony, a bojaźń mu blada / zimnem kości przeszywa i lice osiada. (Iliada, Pieśń III ) [1]
- (1.2) Służcie Panu z bojaźnią i nogi Jego ze drżeniem całujcie. (Ps 2, 11-12) [2]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zdjęty/przejęty bojaźnią • bez śladu bojaźni
- (1.2) bojaźń boża
- synonimy:
- (1.1) lęk, strach, trwoga
- antonimy:
- (1.1) odwaga, męstwo, śmiałość, zuchwałość
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bojaźliwość ż, bojaźliwiec m
- przym. bojaźliwy
- przysł. bojaźliwie
- czas. bać się
- związki frazeologiczne:
- bojaźń do kupy pędzi • miłość z bojaźnią nie stoi, nie miłuje, kto się boi
- etymologia:
- prasł. *bojaznь → strach, obawa, lęk[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fear, awe
- białoruski: (1.1) боязь ż
- bułgarski: (1.1) боязън ż
- esperanto: (1.1) timo; (1.2) timo
- francuski: (1.1) peur ż, crainte ż
- karaimski: (1.1) къоркъу, къоркъув
- łaciński: (1.1) timor m; (1.2) timor m
- rosyjski: (1.1) боязнь ż
- ukraiński: (1.1) боязнь ż
- źródła:
- ↑ przekład Franciszka Dmochowskiego, pl.wikisource.org
- ↑ Biblia Tysiąclecia
- ↑
Hasło „bojaźń” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.