timor (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) lęk, strach
- (1.2) rel. bojaźń boża
- (1.3) przedmiot obawy, straszydło, postrach[1]
- odmiana:
- (1.1-3) timor, timōris (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy);
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik timor timōrēs dopełniacz timōris timōrum celownik timōrī timōribus biernik timōrem timōrēs ablatyw timōre timōribus wołacz timor timōrēs - przykłady:
- (1.2) Servīte Dominō in timōre et exsultāte eī cum tremōre. → Służcie Panu z bojaźnią i jego nogi ze drżeniem całujcie. (Ps 2, 11-12) [2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. timeo
- przym. timidus
- rzecz. timiditas ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.