bibuła (język polski)

kwiat z bibuły (1.2)
bibuła (1.3)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych; zob. też bibuła (papier) w Wikipedii
(1.2) kolorowy papier do wyrobu ozdób
(1.3) pot. wydawnictwo konspiracyjne; zob. też wydawnictwo podziemne w Wikipedii
(1.4) lekcew. materiały drukowane

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) daw. pijak
odmiana:
(1.1-4)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Na koniec, po godzinie pisania podniósł twarz znad bibuły, spojrzał na szyby zalane deszczem i końcem długiego, kościstego palca powiódł po brzegu zaczerwienionej powieki[1].
(1.2) U pani Karoliny stał wazon z kwiatami z bibuły wykonanymi przez jej wnuki.
(1.3) W Internecie istnieje witryna z bibułą z okresu stanu wojennego.
(1.3) Edka złapali z walizą bibuły, jak nic odsiedzi ze trzy lata.
(2.1) Znowu pogotowie zabrało bibułę z parteru, ten facet pije dniami i nocami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bibuła filtracyjna • za pomocą bibuły
(1.2) bibuła ozdobnakolorowa / czerwona / różowa / zielona / gładka / karbowana bibuła • róża z bibuły
(1.3) podziemna bibuła • drukować / kolportować / roznosić / rozwozić / ukrywać / wozić bibułę
synonimy:
(2.1) bibosz, opój
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) papier
(1.2) papier
(2.1) osoba
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bibularz mos/mrz
zdrobn. bibułka ż
przym. bibulany, bibulasty, bibułkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. bibula; od wyrażenia charta bibulapapier nasiąkający[2]
uwagi:
zob. też bibuła w Wikipedii
(1.3) zwykle w lp
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) blotting paper; (1.2) tissue paper; (1.3) samizdat
  • białoruski: (1.1) прамакальная папера ż, pot. прамакатка ż; (1.3) нелегальшчына ż (nelegalʹščyna)
  • czeski: (1.1) savý papír m, piják m
  • duński: (1.1) trækpapir n, klatpapir n
  • estoński: (1.1) kuivatuspaber
  • fiński: (1.1) imupaperi; (1.2) silkkipaperi
  • francuski: (1.1) buvard m; (1.3) samizdat m
  • hiszpański: (1.1) secante m, papel secante m; (1.2) papel de seda m, papel tisú m
  • niderlandzki: (1.1) vloeipapier n
  • niemiecki: (1.1) Löschpapier n, Fließpapier n; (1.2) Tissuepapier n
  • nowogrecki: (1.1) στυπόχαρτο n
  • portugalski: (1.1) mata-borrão m; (1.2) papel de seda m; (1.3) samizdat m
  • rosyjski: (1.1) промока́шка ż (promokáška); (1.3) самизда́т m (samizdát)
  • szwedzki: (1.1) läskpapper n
  • ukraiński: (1.1) промока́шка ż (promokáška), ви́мочка ż (výmočka); (1.3) самвида́в m (samvydáv)
  • węgierski: (1.1) itatós, itatóspapír; (1.2) selyempapír; (1.3) szamizdat
  • wilamowski: (1.1) bibüł ż
  • włoski: (1.1) tampone m, carta assorbente ż; (1.2) carta sugante ż, carta velina ż; (1.3) samizdat m, stampati clandestini lm m
źródła:
  1. E. Orzeszkowa: Zygmunt Ławicz i jego koledzy
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bibuła” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.