białka (język polski)

wymowa:
[uwaga 1] IPA: [ˈbʲjawka], AS: [bʹi ̯au̯ka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j  ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. kobieta zamężna
(1.2) st.pol. bułka pszenna[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lp; M., B. i W. lm od: białko
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Niechciał z nami przestawać, niechciał bydła pasać,// Lepiey mu za białkami po ulicach hasać[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) białogłowa
antonimy:
(1.1) panna, niewiasta
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. biały mos, biel ż, białko n
czas. bielić
przym. biały
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.
  2. ↑ Adam Naruszewicz, Sielanka IX, Warszawa 1805, s. 52

białka (język kaszubski)

białka (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta[1], białogłowa
(1.2) żona[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) mòja białka → moja żona
synonimy:
antonimy:
(1.1) chłop
(1.2) chłop
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Roman Drzeżdżon, Grzegorz J. Schramke, Słowniczek polsko-kaszubski, Region, Gdynia 2003-2012, ISBN 978-83-7591-191-6.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.