beißen (język niemiecki)
czasownik mocny, przechodni
- (1.1) gryźć, ugryźć
- (1.2) gryźć, szczypać, piec
- odmiana:
- (1.1-2)[1] beißen (beißt), biss, gebissen (haben)
- przykłady:
- (1.1) Mein Freund glaubt, dass er von einem Werwolf gebissen wurde. → Mój przyjaciel wierzy, że został ugryziony przez wilkołaka.
- (1.1) Der Wolf biss ihn/ihm ins Bein. → Wilk ugryzł go w nogę.
- (1.2) Die Zwiebeln beißen in den Augen. → Cebule szczypią w oczy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Beißen n, Biss m, Gebiss n
- przym. bissig, beißend
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla gw. pol. bajs, pol. bajsnyć, pol. bajsnóńć
- uwagi:
- Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
- zobacz też: beißen • abbeißen • anbeißen • aufbeißen • aufeinanderbeißen • ausbeißen • durchbeißen • reinbeißen • verbeißen • zubeißen • zusammenbeißen
- zobacz też: beißen • festbeißen • totbeißen • wegbeißen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.