glauben (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈglaʊ̯bən] ​

​ ​ ​

znaczenia:

czasownik słaby, nieprzechodni

(1.1) wierzyć, uwierzyć, wyznawać wiarę

(1.2) wierzyć, uwierzyć, ufać, zaufać

(1.3) być zdania, uważać, przypuszczać

odmiana:

(1.1-3) glaub|en (glaubt), glaubte, geglaubt (haben)

przykłady:

(1.1) Die alten Griechen glaubten an viele Götter. → Starożytni Grecy wierzyli w wielu bogów.

(1.2) (Es ist) kaum zu glauben! → (To) nie do wiary!

(1.3) Ich glaube, er hat sich damals längere Zeit bei seinen Verwandten aufgehalten. → Przypuszczam, że on wtedy zatrzymał się na dłużej u swoich krewnych.

składnia:

(1.1) glauben an +Akk.

(1.2) etw./jdm. +(Dat.) glauben

kolokacje:

synonimy:

(1.2) vertrauen, den Glauben schenken

(1.3) meinen, der Meinung sein, vermuten, annehmen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Glaube m, Glauben n, Glauben m, Gläubige ż

przym. glaubhaft, glaublich, gläubig, glaubwürdig

tem. słow. Glaube

związki frazeologiczne:

wer's glaubt, wird selig

etymologia:

śwn. gelouben ← swn. gilouben

uwagi:

źródła: