Glaube (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈɡlaʊ̯bə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wiara, przekonanie
- (1.2) rel. wiara
temat słowotwórczy
- (2.1) (w złożeniach) dotyczący wiary, wyznaniowy
- odmiana:
- (1.1)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Glaube die Glauben dopełniacz des Glaubens der Glauben celownik dem Glauben den Glauben biernik den Glauben die Glauben - przykłady:
- (1.1) Sein Glaube an die Menschen ist verblüffend. → Jego wiara w ludzi jest zadziwiająca.
- (1.1) Er hat es im guten Glauben gemacht. → (On) zrobił to w dobrej wierze.
- (1.1) Wir bekennen uns zum christlichen Glauben. → (My) wyznajemy wiarę chrześcijańską.
- składnia:
- (2.1) w złożeniach Glauben + s + rzecz./przym. (np. Glaubensbekenntnis, glaubensfest)
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Glauben m, Gläubiger m, Gläubige ż
- czas. glauben
- przym. gläubig, glaublich
- związki frazeologiczne:
- der Glaube versetzt Berge
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.