bednarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbɛdnaʃ], AS: [bednaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bednarz bednarze dopełniacz bednarza bednarzy celownik bednarzowi bednarzom biernik bednarza bednarzy narzędnik bednarzem bednarzami miejscownik bednarzu bednarzach wołacz bednarzu bednarze - przykłady:
- (1.1) Kupiłem u bednarza dwie dębowe beczki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bednarstwo n, bednarzowa ż, bednarnia ż, bednarka ż
- zdrobn. bednarczyk m
- przym. bednarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. bütenœre[1] → rzemieślnik wyrabiający beczki < śwn. Bütte, śwn. Butte → kadź, beczka[2]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cooper
- arabski: (1.1) صانع البراميل m
- baskijski: (1.1) upelgile, upagin
- białoruski: (1.1) бондар m
- bułgarski: (1.1) бъчвар m
- duński: (1.1) bødker w
- hiszpański: (1.1) tonelero m, barrilero m, cubero m
- interlingua: (1.1) barrilero, cupero
- kaszubski: (1.1) bednôrz m
- niemiecki: (1.1) Böttcher m, Küfer m, Faßbinder m
- nowogrecki: (1.1) βαγενάς m, βαρελάς m, βαρελοποιός m
- rosyjski: (1.1) бочар m, бондарь m
- ukraiński: (1.1) бондар m
- węgierski: (1.1) bodnár, kádár, pintér
- wilamowski: (1.1) bynder m
- włoski: (1.1) bottaio m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.