bednarka (język polski)

wymowa:

IPA: [bɛdˈnarka], AS: [bednarka] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) inaczej bednarstwo

(1.2) inaczej bednarzowa

(1.3) kobieta bednarz^[1]

(1.4) bud. taśma stalowa o przekroju spłaszczonego prostokąta, zwijana w kręgi; używana m.in. w instalacjach odgromowych lub jako zbrojenie w stropach Kleina

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bednarka	bednarki
dopełniacz	bednarki	bednarek
celownik	bednarce	bednarkom
biernik	bednarkę	bednarki
narzędnik	bednarką	bednarkami
miejscownik	bednarce	bednarkach
wołacz	bednarko	bednarki

przykłady:

(1.1) Dariusz twierdzi, że bednarka jest dzisiaj zupełnie nieopłacalna.

(1.2) Stara bednarka chce, by synowie kontynuowali zawód jej męża.

(1.3) Weronika wierzy, że będąc bednarką zbliży się do tradycji i wyzwoli się duchowo.

(1.4) Uchwyty do rynien wykonano z niedrogiej bednarki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bednarstwo

(1.2) bednarzowa

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bednarstwo n, bednarz m, bednarzowa ż, bednarczyk m

przym. bednarski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bednarstwo

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bednarzowa

• angielski: (1.3) woman cooper; (1.4) band-iron, hoop-iron
• niemiecki: (1.3) Böttcherin ż; (1.4) Bandstahl m, Bandeisen n

źródła: