bakarat (język polski)

bakarat (2.1)
bakarat (2.2)
wymowa:
IPA: [baˈkarat], AS: [bakarat]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) karc. hazardowa gra w karty[1][2][3]; zob. też bakarat w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) szt. rodzaj szkła kryształowego wyrabiany w hucie w Baccarat[4][3]
(2.2) szt. wyroby artystyczne wykonane z bakaratu (2.1)[4]
odmiana:
(1.1)[5]
(2.1)[5]
(2.2)[5]
przykłady:
(1.1) W tym kasynie w bakarata gra się przy trzech stołach.
(1.1) Nawet najlepsze systemy gry w bakarata zawodzą, więc któregoś dnia dziewiętnastoletni Wilhelm dowiedział się od matki, że odtąd musi sam zarobkować na siebie[6].
(2.1) W spadku po babci dostałam komplet kryształowych kieliszków z bakaratu z ręcznymi zdobieniami.
(2.2) Wpuszczam je w kałamarz z grubościennego szkła, osiemnastowieczny bakarat bez atramentu[7].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. bak, daw. bakar, daw. bakara
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz. przest. bak, daw. bakar, daw. bakara
(1-2) przym. bakaratowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. baccara, franc. baccarat, od nazwy miasta franc. Baccarat[2]
(2.1-2) franc. baccara, od nazwy miasta franc. Baccarat
uwagi:
(2.2) zwykle w liczbie mnogiej
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bakarat I” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bakarat” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A-G, Warszawa 1900–1927, s. 86.
  3. 1 2 Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
  4. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bakarat II” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. 1 2 3 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „bakarat” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  6. Adam Ważyk, Od Rimbauda do Eluarda, PIW 1964, s. 65.
  7. Helena Sekuła, Barakuda, Wyd. Art „B” Press, 1991, s. 272.

bakarat (język kaszubski)

bakarat (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) karc. bakarat[1]
(1.2) szt. bakarat (rodzaj szkła)[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Eugeniusz Gòłąbk, Słownik polsko-kaszubski
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.