aulos (język polski)

auleta dmący w aulos (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈawlɔs], AS: [au̯los], zjawiska fonetyczne: u → ł 
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. rodzaj instrumentu muzycznego najczęściej składającego się z dwóch piszczałek z oddzielnymi stroikami, bardzo popularny w starożytnej Grecji; zob. też aulos (muzyka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) (…) w IV stuleciu aulos był używany właściwie tylko przez zawodowych muzyków i kurtyzany, dlatego określenie „grająca na aulosie” stało się synonimem hetery.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. auleta mos, aulecista mos, aulecistka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. aulus, gr. αὐλός (aulós)
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) aulos
  • hiszpański: (1.1) aulós m
  • łaciński: (1.1) aulus m
  • niemiecki: (1.1) Aulos m
  • nowogrecki: (1.1) αυλός m
  • słowacki: (1.1) aulos m
  • starogrecki: (1.1) αὐλός m
źródła:
  1. ↑ Robert Flacelière, Życie codzienne w Grecji za czasów Peryklesa, tłumaczenie: Zofia Bobowicz, Jerzy Targalski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1985, ISBN 83-06-00999-1, s. 92-93.

aulos (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) muz. aulos[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. aulódia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Slovník cudzích slov (akademický), pod red. V. Petráčkovej i J. Krausa, Slovenské pedagogické nakladateľstvo – Mladé letá, Bratysława 2005, ISBN 80-10-00381-6.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „aulos” w: Encyclopaedia Beliana, Centrum spoločných činností Slovenskej akadémie vied, Encyklopedický ústav.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.