auleta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [awˈlɛta], AS: [au̯leta], zjawiska fonetyczne: u → ł
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) muz. muzyk grający na aulosie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik auleta auleci dopełniacz aulety auletów celownik aulecie auletom biernik auletę auletów narzędnik auletą auletami miejscownik aulecie auletach wołacz auleto auleci - przykłady:
- (1.1) W sztuce starogreckiej, szczególnie na wazach, pojawiają się auleci trzymający przede wszystkim dwie piszczałki. Stąd hipoteza, że pierwsza piszczałka służyła do grania właściwej melodii, zaś druga najprawdopodobniej była burdonem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. aulos m, aulecista mos, aulecistka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. auletes < gr. αὐλητής (aulētḗs)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.