piszczałka (język polski)

piszczałki (1.1) organowe
piszczałka (1.2)
piszczałka (1.4)
wymowa:
IPA: [pʲiʃˈʧ̑awka], AS: [pʹiščau̯ka], zjawiska fonetyczne: zmięk.
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. część składowa wielu instrumentów muzycznych[1]
(1.2) muz. ludowy dęty instrument muzyczny w postaci długiej, wąskiej rurki z otworami z boku[1]
(1.3) ornit. niewielki instrument służący do wabienia ptaków[1]
(1.4) pot. ryba rodzaju Fistularia[2]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) fujarka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) organy
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pisk m, piszczenie n, pisklę n
zdrobn. piszczałeczka ż
czas. piszczeć ndk., pisnąć dk.
przym. piszczałkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) pipe; (1.2) pipe
  • hiszpański: (1.1) flauta ż; (1.2) caramillo m
  • niemiecki: (1.1) Pfeife ż; (1.2) Hirtenflöte ż, Rohrflöte ż
  • wilamowski: (1.1) fipła n; (1.2) fipła n
  • włoski: (1.1) piffero m; (1.2) piffero m
źródła:
  1. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „piszczałka” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Fistularia” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.