artefakt (język polski)

artefakty (1.1)
artefakt (1.3)
wymowa:
IPA: [arˈtɛfakt], AS: [artefakt] ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) antrop. przedmiot wykonany ludzką ręką; zob. też artefakt (antropologia) w Wikipedii
(1.2) biol. med. struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego; zob. też artefakt (histologia) w Wikipedii
(1.3) inform. fot. wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji; zob. też artefakt (informatyka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Znalezisko kości mamuta otaczały krzemienne artefakty.
(1.2) W wyniku przypadkowych ruchów kabli na wykresie EEG pojawił się artefakt.
(1.3) Pogorszenie jakości jest jednak zauważalne przy dokładniejszym przyjrzeniu się zdjęciu – zwłaszcza w powiększeniu, gdyż kompresja JPEG powoduje powstawanie wokół ostrych krawędzi charakterystycznych plamek zwanych artefaktami. (z Wikibooks)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przedmiot kultury materialnej
(1.2) zaburzenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. artefakcik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. arte factum (sztucznie wytworzone)[1]
uwagi:
(1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Fotografia
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Hasło „artefakt” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

artefakt (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) artefakt
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

artefakt (język duński)

wymowa:
Dania: [ˌɑːtəˈfɑgd]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) artefakt
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

artefakt (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) artefakt[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 14.

artefakt (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) artefakt (przedmiot wykonany przed człowieka)[1]
odmiana:
(1.1) en artefakt, artefakten, artefakter, artefakterna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 45.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.