alkierz (język polski)
alkierz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈalʲcɛʃ], AS: [alʹḱeš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) archit. wysunięty narożnik budynku z wydzielonym dachem; zob. też alkierz w Wikipedii
- (1.2) daw. mały boczny pokój służący za sypialnię
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik alkierz alkierze dopełniacz alkierza alkierzy / alkierzów[1] celownik alkierzowi alkierzom biernik alkierz alkierze narzędnik alkierzem alkierzami miejscownik alkierzu alkierzach wołacz alkierzu alkierze - przykłady:
- (1.1) Poszli oboje do alkierza i wysunęli na środek stół malowany na wiśniowo[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) budynek
- (1.2) pomieszczenie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. alkierzyk mrz
- przym. alkierzowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.czes. alkeř, arkeř śwn. arker, st.franc. arquière z p.łac. arcuarium (wykusz dla łuczników)[3][4]
- uwagi:
- zob. też alkierz w Encyklopedii staropolskiej
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bower
- francuski: (1.1) avant-corps m
- kaszubski: (1.1) walczérz m
- włoski: (1.2) alcova ż
- źródła:
- ↑ Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 1, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5, s. 232.
- ↑ Bolesław Prus, Placówka, wyd. 1935.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 25.
- ↑
Hasło „alkierz” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.