wykusz (język polski)

wykusz (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈvɨkuʃ], AS: [vykuš]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji; zob. też wykusz w Wikipedii

(1.2) st.pol. ganek^[1]

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wykusz	wykusze
dopełniacz	wykusza / wykuszu[2]	wykuszy / wykuszów[2]
celownik	wykuszowi	wykuszom
biernik	wykusz	wykusze
narzędnik	wykuszem	wykuszami
miejscownik	wykuszu	wykuszach
wołacz	wykuszu	wykusze

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. wykuszowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem.^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ganek

• angielski: (1.1) bay window
• białoruski: (1.1) эркер m
• bułgarski: (1.1) еркер
• czeski: (1.1) arkýř m
• duński: (1.1) karnap w
• esperanto: (1.1) orielo
• fiński: (1.1) erkkeri
• francuski: (1.1) oriel
• gruziński: (1.1) ერკერი
• hiszpański: (1.1) saledizo m, voladizo m
• litewski: (1.1) erkeris
• macedoński: (1.1) еркер
• niderlandzki: (1.1) erker
• niemiecki: (1.1) Erker m
• norweski (bokmål): (1.1) karnapp n
• norweski (nynorsk): (1.1) karnapp n
• rosyjski: (1.1) эркер m
• słowacki: (1.1) arkier
• szwedzki: (1.1) burspråk n
• turecki: (1.1) cumba
• ukraiński: (1.1) еркер m
• włoski: (1.1) erker

źródła: