Orchomenos (język polski)

współczesny Orchomenos (1.1)

starożytny Orchomenos (1.1)

ruiny Orchomenos (1.2)

wymowa:

IPA: [ˌɔrxɔ̃ˈmɛ̃nɔs], AS: [orχõmẽnos], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. greckie miasto w zachodniej Beocji; zob. też Orchomenos (Beocja) w Wikipedii

(1.2) geogr. hist. dawne greckie miasto, współcześnie wieś w Arkadii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Orchomenos	Orchomenosy
dopełniacz	Orchomenosu	Orchomenosów
celownik	Orchomenosowi	Orchomenosom
biernik	Orchomenos	Orchomenosy
narzędnik	Orchomenosem	Orchomenosami
miejscownik	Orchomenosie	Orchomenosach
wołacz	Orchomenosie	Orchomenosy

przykłady:

(1.1) Tu dziwię się, że Salustiusz mówi, jakoby wtedy po raz pierwszy Rzymianie zobaczyli wielbłądy – jakby myślał, że pierwej nie widzieli wielbłąda ani ci, co pod Scypionem pobili Antiocha, ani ci, co niedawno walczyli z Archelaosem koło Orchomenosu czy Cheronei.^[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. orchomeńczyk m, orchomenka ż

przym. orchomejski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) gr. Ὀρχομενός

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Orchomenus; (1.2) Orchomenus
• nowogrecki: (1.1) Ορχομενός m; (1.2) Ορχομενός m
• starogrecki: (1.1) Ὀρχομενός m; (1.2) Ὀρχομενός m

źródła: