Cheronea (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌxɛrɔ̃ˈnɛa], AS: [χerõnea], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. greckie miasto w zachodniej Beocji^[1]; zob. też Cheronea w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Cheronea
dopełniacz	Cheronei
celownik	Cheronei
biernik	Cheroneę
narzędnik	Cheroneą
miejscownik	Cheronei
wołacz	Cheroneo

przykłady:

(1.1) Bitwa pod Cheroneą, która powaliła Teby na kolana, Tespiom przyniosła radość, pokój i pomyślność.^[2]

składnia:

kolokacje:

(1.1) bitwa pod Cheroneą

synonimy:

(1.1) Cheroneja

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Cheroneja ż, cheronejczyk m, cheronejka ż

przym. cheronejski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Chaeronea
• baskijski: (1.1) Keronea
• czeski: (1.1) Chairóneia
• duński: (1.1) Chaeronea
• francuski: (1.1) Chéronée
• hiszpański: (1.1) Queronea
• japoński: (1.1) カイロネイア
• łaciński: (1.1) Chaeronea
• niderlandzki: (1.1) Chaeronea
• niemiecki: (1.1) Chaironeia
• norweski: (1.1) Khaironeia
• nowogrecki: (1.1) Χαιρώνεια ż
• portugalski: (1.1) Queroneia
• szwedzki: (1.1) Chaironeia
• turecki: (1.1) Chaeronea
• włoski: (1.1) Cheronea

źródła: