Funktion (język niemiecki)

wymowa:

lp IPA: /fʊŋkˈtsi̯oːn/ ​

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. funkcja matematyczna

(1.2) inform. podprogram w formie funkcji

(1.3) pozycja, rola, zakres obowiązków (np. w firmie)

odmiana:

(1.1-3)^[1] blm

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	die Funktion	die Funktionen
dopełniacz	der Funktion	der Funktionen
celownik	der Funktion	den Funktionen
biernik	die Funktion	die Funktionen

przykłady:

(1.1) Man nennt eine Funktion algebraisch, wenn sie Lösung einer algebraischen Gleichung ist → Funkcję nazywa się algebraiczną, gdy jest ona rozwiązaniem równania algebraicznego.

(1.1-2) Welchen Wert liefert die Funktion zurück? → Jaką wartość zwraca ta funkcja (podprogram)?

(1.3) Was ist deine Funktion? → Jaką pełnisz funkcję?

składnia:

kolokacje:

(1.1) algebraische Funktion • Exponentialfunktion • lineare Funktion • Logarithmusfunktion • Polynom-Funktion • Potenzfunktion • trigonometrische Funktion • Umkehrfunktion • Wurzelfunktion

synonimy:

(1.2) Operation, Prozedur

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Funktionieren n, Funktionalität ż, Funktionär m, Funktionärin ż, Funktionalismus m

czas. funktionieren, fungieren

przym. funktional, funktionell, funktionstüchtig

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: