żandarm (język polski)
żandarmi (1.1) wojskowi
francuscy żandarmi (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈʒãndarm], AS: [žãndarm], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) funkcjonariusz żandarmerii[1], policji wojskowej
- (1.2) funkcjonariusz żandarmerii[1], francuskiej formacji policyjnej utrzymującej porządek na terenach wiejskich i małych miasteczkach
- (1.3) przen. osoba nadmiernie kontrolująca, trzymająca się kurczowo zasad i narzucająca je innym
- (1.4) daw. policjant
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żandarm żandarmi[1] dopełniacz żandarma[1] żandarmów celownik żandarmowi żandarmom biernik żandarma żandarmów narzędnik żandarmem żandarmami miejscownik żandarmie[1] żandarmach wołacz żandarmie żandarmi - przykłady:
- (1.1) …w tej chwili stanowczej na wzgórzu (…) zabłysnął bagnet i pokazał się hełm żandarma[2].
- (1.3) Spóźniłem się do pracy dwie minuty i miałem reprymendę od szefa. Straszny z niego żandarm.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.4) gw. (Śląsk Cieszyński) szandar
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żandarmeria ż
- przym. żandarmski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. gendarme, od franc. gent d'armes (w lm ludzie zbrojni)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gendarme
- baskijski: (1.1) jendarme
- bułgarski: (1.1) заптие m
- czeski: (1.1) četník m
- esperanto: (1.1) ĝendarmo
- francuski: (1.2) gendarme m
- interlingua: (1.1) gendarme
- kaszubski: (1.1) szandara m
- niemiecki: (1.1) Gendarm m
- słowacki: (1.1) žandár m
- węgierski: (1.1) zsandár
- wilamowski: (1.1) šandar m
- włoski: (1.1) carabiniere m, gendarme m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.