świronek (język polski)

świronek (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. niewielki parterowy spichlerz[1]
(1.2) daw. boczne pomieszczenie, magazynek
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Sędzia starał się widać żeby nic dawnego obyczaju w zabudowaniach gwoli nowej modzie nie zmienić: na środku dziedzińca staroświecki jeszcze króluje piątrowy sernik, na prawo lamus, z galerją na słupach rzeźbionych opartą, dalej świronek nasz litewski, a tuż i stodoły, odryny, klunie, szopki[2].
(1.2) Zaraz też kołowrotek swój ze świronka przyniosła, w świetlicy u długiego pieca go umieściła, garść lnu przytwierdziła do osady i, na stołku usiadłszy, palcami w wodzie umoczonemi cieniutkę nitkę wysnuwać, a stopą o ponoże rytmicznie uderzać zaczęła[3].
(1.2) Wstał, poszedł do świronka, ubrał się odświętnie i powrócił do Magdzi[4].
składnia:
kolokacje:
(1.2) do / ze świronka
synonimy:
(1.1) daw. świron, świeronek, świreń, świernia
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) spichlerz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świron mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. świron + -ek
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Świeronek” w: Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916.
  2. Józef Ignacy Kraszewski, Boża czeladka (wyd. 1874)
  3. Eliza Orzeszkowa, Bene nati (wyd. 1891)
  4. Kazys Puida, Czerwony kogut (wyd. 1913)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.