świetlica (język polski)

świetlica (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sala przeznaczona do dziennego, wspólnego pobytu (rozrywki, spędzania wolnego czasu) grupy osób, np. w szkole, ośrodku wypoczynkowym lub opiekuńczym, szpitalu, jednostce wojskowej itp.; zob. też świetlica w Wikipedii
(1.2) zob. świetlica środowiskowa
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świetlicowiec mos, świetliczanka ż, świetlicowy m, świetlicowa ż
przym. świetlicowy, świetlny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • kaszubski: (1.1) paradnica ż
  • nowogrecki: (1.1) λέσχη ż
  • rosyjski: (1.1) комната группы продленного дня ż
  • ukraiński: (1.1) світлиця ż
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.