śledzik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɕlɛʥ̑ik], AS: [śleʒ́ik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) żart. czasem obraź. mieszkaniec Białostocczyzny, dla której gwary charakterystyczne jest tzw. śledzikowanie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik śledzik śledziki dopełniacz śledzika śledzików celownik śledzikowi śledzikom biernik śledzika śledziki narzędnik śledzikiem śledzikami miejscownik śledziku śledzikach wołacz śledziku śledziki - przykłady:
- (1.1) Haniu, daj mi przepis na ten pyszny śledzik z cebulką i jabłuszkiem, który podałaś na przyjęciu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) śledź, śledziówka
- (2.1) Podlaszuk, Białostocczanin, Podlasianin
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. śledź m, śledzikowanie n
- przym. śledziowy
- czas. śledzikować
- związki frazeologiczne:
- (1.1) śledzik lubi pływać
- etymologia:
- uwagi:
- (1.2) zob. tłusty wtorek, wtorek zapustny
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: śledź
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: śledziówka
- źródła:
- ↑ Ostatki w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2004, ISBN 83-232-1378-X, s. 273.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.