karnawał (język polski)
.jpg.webp)
brazylijski karnawał (1.3)
- wymowa:
- IPA: [karˈnavaw], AS: [karnavau̯]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody[1][2][3][4]; zob. też karnawał w Wikipedii
- (1.2) zabawy w czasie karnawału (1.1)[3]
- (1.3) w krajach Ameryki Łacińskiej i Południowej pochody i masowe zabawy pod koniec karnawału (1.1) na ulicach miast
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Minęła jesień, minął zwykłą koleją rzeczy adwent, nastąpił karnawał[5].
- (1.1) (…) do końca karnawału nie mam już jednego wieczoru wolnego, jednej nocy, którą mógłbym paniom poświęcić (…)[6].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) mięsopust, przyzapuście, podkoziołek, zapusty
- (1.2) festiwal, fiesta
- antonimy:
- (1.1) post
- hiperonimy:
- (1.1) okres
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- (1.1) ostatki
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. karnawałowicz m, karnawałowiczka ż, karnawałowanie n, karnawałowość ż
- czas. karnawałować ndk., nakarnawałować się, przekarnawałować, rozkarnawałować się
- przym. karnawałowy
- przysł. karnawałowo
- związki frazeologiczne:
- po karnawale bodaj w kryminale
- etymologia:
- (1.1) franc. carnaval[1][7] < wł. carnevale[2][7]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) carnival
- arabski: (1.1) كرنفال
- baskijski: (1.1) inauteri, inauteriak, inauteak
- białoruski: (1.1) карнавал m
- bułgarski: (1.1) карнавал m
- czeski: (1.1) masopust m, karneval m; (1.2) karneval m; (1.3) karneval m
- esperanto: (1.1) karnavalo
- galicyjski: (1.1) entroido m
- hiszpański: (1.1) carnaval
- interlingua: (1.1) carneval
- irlandzki: (1.1) carnabhail
- islandzki: (1.1) karnival
- kataloński: (1.1) carnaval m
- niemiecki: (1.1) Karneval m, Fasching m; (1.3) Karneval m, Fasching m
- nowogrecki: (1.1) καρναβάλι
- portugalski: (1.1) carnaval
- rosyjski: (1.1) карнавал m
- słowacki: (1.1) fašiangy blp, przest. mäsopust m, rzad. fašiang m, gw. fašianok m; (1.2) karneval m; (1.3) karneval m
- turecki: (1.1) etkesimi; (1.2) karnaval, şenlik, eğlence; (1.3) karnaval
- ukraiński: (1.1) карнавал m
- walijski: (1.1) carnifal
- włoski: (1.1) carnevale m
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Hasła karnawał, mięsopust w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.
- 1 2
Hasło „karnawał” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H-M, Warszawa 1900–1927. - ↑ Hasło „karnawał” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Eliza Orzeszkowa, Wesoła teorya i smutna praktyka
- ↑ Michał Bałucki, Dom otwarty
- 1 2 Hasło „karnawał” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.