Białostocczanin (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˌbʲjawɔstɔʦ̑ˈʧ̑ãɲĩn], AS: [bʹi ̯au̯ostocčãńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Białostocczyzny[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Białostocczanin Białostocczanie dopełniacz Białostocczanina Białostocczan celownik Białostocczaninowi Białostocczanom biernik Białostocczanina Białostocczan narzędnik Białostocczaninem Białostocczanami miejscownik Białostocczaninie Białostocczanach wołacz Białostocczaninie Białostocczanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Podlasianin, Podlaszanin; pot. Podlaszuk; żart. śledzik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Białystok m, białostoczanin m, białostoczanka ż, Białostocczyzna ż
- forma żeńska Białostocczanka ż
- przym. białostocki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) белостокец m
- źródła:
- ↑
Hasło „Białostocczanin” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.