łoić (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) przest. smarować, powlekać coś łojem[1]
(1.2) pot. bić kogoś
(1.3) slang wspinaczkowy wspinać się
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
przykłady:
(1.2) Milva, odpasawszy z bioder gruby skórzany pas, chwyciwszy za klamrę, owinąwszy wokół napięstka, dopadła wojowników i zaczęła ich łoić, od ucha, z całej siły, nie żałując ni rzemienia, ni ręki[2].
składnia:
(1.1) łoić + B.
(1.2) łoić + B. • łoić N. • łoić za B. • łoić C. + B.
(1.3) łoić + B.
kolokacje:
(1.2) łoić komuś skórę
(1.3) łoić ścianę
synonimy:
(1.2) bić, tłuc, przest. ćwiczyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.2)
rzecz. łój m, łojenie n
(1.3)
rzecz. łojant m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „łoić” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.