Tatra T3R

Skład tramwajów Tatra T3R w Brnie
Dane ogólne
Kraj produkcji

 Czechy

Producent

ČKD

Miejsce produkcji

Praga

Lata produkcji

1996–1997

Dane techniczne
Liczba członów

1

Długość

14 000 mm

Szerokość

2500 mm

Wysokość

3060 mm

Masa

17 300 kg

Rozstaw wózków

1435 mm

Moc silników

4 × 40 kW

Prędkość maksymalna

60 km/h

Wnętrze
Liczba miejsc siedzących

22

Liczba miejsc ogółem

108

Wysokość podłogi

915 mm

Tatra T3R – typ czeskiego tramwaju z połowy lat 90. XX wieku. Tak naprawdę jest to klasyczny tramwaj Tatra T3 z nowym wyglądem, zmodernizowanym wnętrzem i nowym wyposażeniem elektrycznym. Produkcja przebiegała w firmie ČKD Tatra na przełomie roku 1996 i 1997, ogółem wyprodukowano 10 wozów. Planowano także modernizację starszych wozów T3 na typ T3R, jednakże powstał jeden (prototypowy) wagon w roku 1995, drugi 3 lata później. 11 tramwajów T3R jest eksploatowanych w Brnie, 12 wagon T3R jeździł w Pradze.

Geneza

W 1. połowie lat 90. XX wieku sytuacja taborowa w czeskich przedsiębiorstwach komunikacyjnych stała się krytyczna. Z powodu wysokich cen nowych pojazdów podjęto modernizacje posiadanego taboru. Początkowo planowano montaż nowego wyposażenia elektrycznego, z czasem jednak zdecydowano się także na modernizację wnętrza i wyglądu. Brneńskie przedsiębiorstwo komunikacyjne zleciło zakładom ČKD kompletną modernizację jednego wozu Tatra T3. Po pomyślnej modernizacji władze ČKD postanowiły o produkcji zupełnie nowego modelu oznaczonego T3R.

Konstrukcja

Tatra T3R to jednokierunkowy, czteroosiowy, silnikowy wagon tramwajowy. Szkielet wozu jest wykonany ze stali, natomiast poszycie jest blaszane; przód i tył wagonu (projektu Patrika Kotasa) z panoramicznymi szybami są wykonane z włókna szklanego. Podłoga wagonu znajduje się na wysokości 915 mm nad torem. Do środka wagonu można dostać się 3 drzwi umieszczonych po prawej stronie pudła. Są to drzwi dwudzielne, odskokowo-uchylne, z przyciskami indywidualnego otwierania drzwi. Wewnątrz zamontowane zostały tapicerowane siedzenia w układzie 1+1, grzejniki zamontowano po bokach, podłogę pokryto wykładziną antypoślizgową, ponadto na wyposażeniu znajduje się system informacji pasażerskiej.

Brneńskie tramwaje typu T3R są napędzane 4 silnikami (na 1 oś przypada 1 silnik) typu TE 026 A05. Z kolei praski egzemplarz, który powstał w wyniku modernizacji starszej T3, miał zachowane oryginalne silniki TE 022. Silniki różnią się mocą, która jest niższa w TE 022. Do wozu T3R montowano wyposażenie elektryczne typu TV8, które wykorzystywało tyrystory GTO umożliwiające rekuperację energii. Kolejną różnicą względem T3 jest to, że tramwaje T3R posiadają przetwornicę statyczną. Wózki mają zamontowany system smarowania obręczy.

Dostawy

Na przełomie lat 1996 i 1997 wyprodukowano 10 wozów T3R. Wszystkie wagony są eksploatowane w Brnie.

Państwo Miasto Typ Lata dostaw Liczba Numery taborowe
 Czechy Brno T3R 1997 10 1659–1668
Łączna liczba: 10

Dwa tramwaje T3R powstały w wyniku modernizacji starszych tramwajów Tatra T3. Ogółem remonty tych wagonów trwały w latach 1995 i 1998.

Państwo Miasto Typ Lata modernizacji Liczba Numery taborowe
 Czechy Brno T3R 1995 1 1615
Praga T3R 1998 1 8205
Łączna liczba: 2

Eksploatacja

Brno

Dopravní podnik města Brna zlecił w połowie lat 90. XX wieku modernizację wagonu Tatra T3SUCS o numerze ewidencyjnym 1615 (rok produkcji 1985), firmie ČKD Tatra w Pradze. Zmodernizowany egzemplarz został wystawiony w 1995 na brneńskich Międzynarodowych Targach Maszynowych. Do Brna tramwaj został dostarczony w listopadzie, natomiast jazdy testowe bez pasażerów rozpoczęto w styczniu 1996. Ostatecznie po jazdach próbnych wszedł do eksploatacji w marcu 1996.

Oprócz prototypu, do Brna dostarczono jeszcze 10 nowych tramwajów T3R, które ČKD wyprodukowało na przełomie lat 1996 i 1997. Wozy otrzymały numery od 1659 do 1668 i dostarczono je w marcu 1997, a do eksploatacji weszły mniej więcej miesiąc później.

W Brnie tramwaje T3R są na stałe połączone w składy dwuwagonowe (1659+1660, 1661+1662 itd.), wyjątkiem jest prototyp o numerze 1615, który jeździ solo.

Praga

W latach od 1994 do 1998 w warsztatach praskiego przewoźnika został zmodernizowany wóz T3 o numerze 6329 (rok produkcji 1964). Po skończonym remoncie otrzymał numer 8205, a do eksploatacji włączono w kwietniu 1999. Niestety, jego kursy były przerywane z powodu wysokiej awaryjności. W roku 2005 został odstawiony i rok później zezłomowany, a jego części posłużyły do przebudowy tramwajów na typ T3R.PV. Zachowana została przednia część tramwaju, która pełni funkcję pomnika.

Drugim praskim wozem T3R miał stać się tramwaj T3SU o numerze 7005.Do przetargu na modernizację zgłosiła się jedna firma, ČKD Tatra. Remont, który przebiegał w latach 1996 i 1997, nigdy nie został ukończony, szkielet wozu pozostał w ČKD i w roku 2002 został zezłomowany.

Przypisy

  1. ↑ Martin Černý: Malý atlas městské dopravy 2002. Praga: Gradis Bohemia, 2002, s. 60. ISBN 80-902791-5-5.
  2. 1 2 3 Robert Mara: Tatra T3 1960–2000: 40 let tramvají Tatra T3. Praga: K-Report Pavel Malkus, 2001, s. 97.
  3. ↑ TRAMVAJ TYPU T3R. ČKD Praha. [dostęp 2009-05-06].
  4. ↑ Martin Hemzal, manil, Eda: Rekonstrukce tramvají T3. Bmhd.cz. [dostęp 2009-05-06].
  5. 1 2 Pavel Fojtík, Stanislav Linert, František Prošek: Historie městské hromadné dopravy v Praze. Praha: Dopravní podnik hl. m. Prahy, 2005, s. 287–288. ISBN 80-239-5013-4.
  6. 1 2 3 4 Alan Butschek: 100 let elektrické pouliční dráhy v Brně 1900–2000. Ústí nad Labem a Brno: Vojtěch Wolf – Vydavatelství WOLF, 2000, s. 84–85.
  7. 1 2 3 Evidence DPMB: vozy T3R. Bmhd.cz. [dostęp 2009-05-06].
  8. 1 2 3 4 T3R. Prazsketramvaje.cz. [dostęp 2009-05-06].

Linki zewnętrzne

    This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.