Surveillante (1917)

Surveillante
	; Jednostka bliźniacza „Surveillante” – „Friponne” w 1917 r.
Klasa	awizo / kanonierka
Typ	Friponne
	Historia
Stocznia	Arsenal de Brest, Brest
Położenie stępki	1915
Wodowanie	1917
	Marine nationale
Wejście do służby	1917
Wycofanie ze służby	1938
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	normalna: 315 ton
Długość	66,4 metra
Szerokość	7 m
Zanurzenie	2,8 m
	Napęd
	2 silniki Diesla Sulzer o łącznej mocy 900 KM; 2 śruby
Prędkość	14,5 węzła
Zasięg	3000 Mm przy prędkości 10 węzłów
	Uzbrojenie
	2 działa kal. 100 mm L/45 (2 x I); 2 zrzutnie bg
Załoga	54

Surveillante – francuskie awizo (kanonierka) z okresu I wojny światowej, jeden z ośmiu zbudowanych okrętów typu Friponne. Jednostka została zwodowana w 1917 roku w stoczni Arsenal de Brest w Breście i w tym samym roku przyjęto ją do służby w Marine nationale. W maju 1917 roku kanonierka staranowała i zatopiła włoski torpedowiec „Scorpione”. Okręt został skreślony z listy floty w 1938 roku.

Projekt i budowa

Awiza typu Friponne, klasyfikowane początkowo jako kanonierki do zwalczania okrętów podwodnych, zostały zamówione na podstawie wojennego programu rozbudowy floty francuskiej z 1916 roku. Okręty były w zasadzie identyczne z awizami typu Ardent, różniąc się głównie rodzajem siłowni – silnikami Diesla w miejsce napędu parowego, dzięki czemu znacznie wzrósł zasięg pływania. Początkowo planowano budowę 13 jednostek, jednak ukończono jedynie osiem. Później klasyfikowane były jako awiza 2. klasy.

„Surveillante” zbudowany został w stoczni Arsenal de Brest. Stępkę okrętu położono w 1915 roku, został zwodowany w 1917 roku, a do służby w Marine nationale wszedł w 1917 roku.

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita kadłuba wynosiła 66,4 metra, szerokość 7 metrów i zanurzenie 2,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 315 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne Sulzer o łącznej mocy 900 KM, poruszające dwoma śrubami (jednostka nie posiadała komina). Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 14,5 węzła. Okręt zabierał 30 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów (lub 1600 Mm przy 15 węzłach).

Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 100 mm L/40 M1897 i dwóch zrzutni bomb głębinowych.

Załoga okrętu liczyła 54 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

Kanonierka służyła podczas I wojny światowej na Morzu Śródziemnym i w latach 1916-1918 używana była we francuskich Siłach Patrolowych Algierii. 14 kwietnia 1917 roku udzielała pomocy transportowcowi „Gange” uszkodzonemu na minie. 15 maja 1917 roku omyłkowo staranowała i zatopiła włoski torpedowiec „Scorpione” koło Pantellerii. Przez pewnie czas nosiła na dziobie znak burtowy: S. Pod koniec wojny lub po niej została przystosowana do roli trałowca. Jednostka została wycofana ze służby w 1938 roku.

Uwagi

↑ Parkes 1934 ↓, s. 213 twierdzi, że załoga okrętu liczyła 57 osób.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 216.
1 2 3 4 5 6 7 Gogin 2018F ↓.
1 2 3 4 Parkes 1934 ↓, s. 213.
1 2 3 4 5 6 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215.
↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215-216.
1 2 Labayle-Couhat 1974 ↓, s. 191.
↑ Gogin 2018S ↓.
↑ Labayle-Couhat 1974 ↓, s. 190.
↑ Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 259.

Bibliografia

Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
Ivan Gogin: FRIPONNE 2nd class avisos (ASW gunboats) (1917-1918). Navypedia. [dostęp 2018-02-23]. (ang.).
Ivan Gogin: SIRIO torpedo boats (1905-1906). Navypedia. [dostęp 2018-02-23]. (ang.).
Jean Labayle-Couhat: French Warships of World War I. Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1934. London: Sampson Low, Marston & Co., 1934. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[6] Parkes 1934 ↓, s. 213 twierdzi, że załoga okrętu liczyła 57 osób.

[CITEREFGardinerGray1985216-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 216.

[CITEREFGogin2018F-2] 1 2 3 4 5 6 7 Gogin 2018F ↓.

[CITEREFParkes1934213-3] 1 2 3 4 Parkes 1934 ↓, s. 213.

[CITEREFGardinerGray1985215-4] 1 2 3 4 5 6 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215.

[CITEREFGardinerGray1985215-216-5] Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215-216.

[CITEREFLabayle-Couhat1974191-7] 1 2 Labayle-Couhat 1974 ↓, s. 191.

[CITEREFGogin2018S-8] Gogin 2018S ↓.

[CITEREFLabayle-Couhat1974190-9] Labayle-Couhat 1974 ↓, s. 190.

[CITEREFGardinerChesneau1980259-10] Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 259.

Marine nationale	„Bouffonne” „Chiffonne” „Diligente” „Engageante” „Impatiente” „Friponne” „Mignonne” „Surveillante”
Forțele Navale Române	„Locotenant Lepri Remus” (ex-„Chiffonne”) „Căpitan Dumitrescu Constantin” (ex-„Impatiente”) „Locotenent-Comandor Stihi Eugen” (ex-„Friponne”) „Sublocotenant Ghigulescu” (ex-„Mignonne”)