Engageante

Jednostka bliźniacza „Engageante” – „Friponne” w 1917 r.
Klasa

awizo / kanonierka

Typ

Friponne

Historia
Stocznia

Arsenal de Brest, Brest

Położenie stępki

1916

Wodowanie

17 grudnia 1916

 Marine nationale
Wejście do służby

1918

Wycofanie ze służby

1944

Los okrętu

złomowany w 1945

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

normalna: 315 ton

Długość

66,4 metra

Szerokość

7 m

Zanurzenie

2,8 m

Napęd
2 silniki Diesla Sulzer o łącznej mocy 900 KM
2 śruby
Prędkość

14,5 węzła

Zasięg

3000 Mm przy prędkości 10 węzłów

Uzbrojenie
2 działa kal. 100 mm L/45 (2 x I)
2 zrzutnie bg
Załoga

54

Engageantefrancuskie awizo (kanonierka) z okresu I i II wojny światowej, jeden z ośmiu zbudowanych okrętów typu Friponne. Jednostka została zwodowana 17 grudnia 1916 roku w stoczni Arsenal de Brest w Breście, a do służby w Marine nationale przyjęto ją w 1918 roku. W listopadzie 1942 roku kanonierka została przejęta przez Wolnych Francuzów. Okręt został wycofany ze służby w 1944 roku i złomowany w roku następnym.

Projekt i budowa

Awiza typu Friponne, klasyfikowane początkowo jako kanonierki do zwalczania okrętów podwodnych, zostały zamówione na podstawie wojennego programu rozbudowy floty francuskiej z 1916 roku. Okręty były w zasadzie identyczne z awizami typu Ardent, różniąc się głównie rodzajem siłowni – silnikami Diesla w miejsce napędu parowego, dzięki czemu znacznie wzrósł zasięg pływania. Początkowo planowano budowę 13 jednostek, jednak ukończono jedynie osiem. Klasyfikowane były następnie jako awizo 2. klasy.

„Engageante” zbudowany został w stoczni Arsenal de Brest. Stępkę okrętu położono w 1916 roku, został zwodowany 17 grudnia 1916 roku, a do służby w Marine nationale wszedł w 1918 roku.

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita kadłuba wynosiła 66,4 metra, szerokość 7 metrów i zanurzenie 2,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 315 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne Sulzer o łącznej mocy 900 KM, poruszające dwoma śrubami. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 14,5 węzła. Okręt zabierał 30 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów (lub 1600 Mm przy 15 węzłach).

Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 100 mm L/40 M1897 i dwóch zrzutni bomb głębinowych. Później otrzymała wyposażenie do trałowania min.

Załoga okrętu liczyła 54 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

Kanonierka służyła na Morzu Śródziemnym. Pod koniec I wojny światowej lub po niej została przystosowana do roli trałowca. Podczas II wojny światowej, do 1942 roku pozostawała we francuskich koloniach w Afryce Północnej. W listopadzie 1942 roku jednostka została przejęta przez Wolnych Francuzów. Była używana następnie do eskorty konwojów przybrzeżnych. Okręt został wycofany ze służby w Algierze w 1944 roku. Następnie został złomowany 3 grudnia 1945 roku.

Uwagi

  1. Parkes 1934 ↓, s. 213 twierdzi, że załoga okrętu liczyła 57 osób.
  2. Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 259 podaje, że okręt został złomowany w 1946 roku.

Przypisy

Bibliografia

  • Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: FRIPONNE 2nd class avisos (ASW gunboats) (1917-1918). Navypedia. [dostęp 2018-02-23]. (ang.).
  • Jean Labayle-Couhat: French Warships of World War II. Ian Allan Ltd., 1971. (ang.).
  • Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1934. London: Sampson Low, Marston & Co., 1934. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.