Jednostka bliźniacza „Bouffonne” – „Friponne” w 1917 r. | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1915 |
| Wodowanie |
1916 |
| Marine nationale | |
| Wejście do służby |
1917 |
| Wycofanie ze służby |
1925 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 315 ton |
| Długość |
66,4 metra |
| Szerokość |
7 m |
| Zanurzenie |
2,8 m |
| Napęd | |
| 2 silniki Diesla Sulzer o łącznej mocy 900 KM 2 śruby | |
| Prędkość |
14,5 węzła |
| Zasięg |
3000 Mm przy prędkości 10 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| 2 działa kal. 100 mm L/45 (2 x I) 2 zrzutnie bg | |
| Załoga |
54 |
Bouffonne – francuskie awizo (kanonierka) z okresu I wojny światowej, jeden z ośmiu zbudowanych okrętów typu Friponne. Jednostka została zwodowana w 1916 roku w stoczni Arsenal de Lorient w Lorient, a do służby w Marine nationale przyjęto ją w 1917 roku. Okręt został wycofany ze służby w 1925 roku.
Projekt i budowa
Awiza typu Friponne, klasyfikowane początkowo jako kanonierki do zwalczania okrętów podwodnych, zostały zamówione na podstawie wojennego programu rozbudowy floty francuskiej z 1916 roku. Okręty były w zasadzie identyczne z awizami typu Ardent, różniąc się głównie rodzajem siłowni – silnikami Diesla w miejsce napędu parowego, dzięki czemu znacznie wzrósł zasięg pływania. Początkowo planowano budowę 13 jednostek, jednak ukończono jedynie osiem. Później klasyfikowane były jako awiza 2. klasy.
„Bouffonne” zbudowany został w stoczni Arsenal de Lorient. Stępkę okrętu położono w 1915 roku, został zwodowany w 1916 roku, a do służby w Marine nationale wszedł w 1917 roku.
Dane taktyczno-techniczne
Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita kadłuba wynosiła 66,4 metra, szerokość 7 metrów i zanurzenie 2,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 315 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne Sulzer o łącznej mocy 900 KM, poruszające dwoma śrubami (jednostka nie posiadała komina). Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 14,5 węzła. Okręt zabierał 30 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów (lub 1600 Mm przy 15 węzłach).
Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 100 mm L/40 M1897 i dwóch zrzutni bomb głębinowych.
Załoga okrętu liczyła 54 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba
Kanonierka służyła podczas I wojny światowej na Morzu Śródziemnym i w latach 1916-1918 używana była we francuskich Siłach Patrolowych Algierii. 2 października 1916 udzielała pomocy storpedowanemu przez SM U-35 slupowi „Rigel”. Okręt został wycofany ze służby w 1925 roku.
Uwagi
- ↑ Parkes 1934 ↓, s. 213 twierdzi, że załoga okrętu liczyła 57 osób.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 216.
- 1 2 3 4 5 6 Gogin 2018 ↓.
- 1 2 3 4 Parkes 1934 ↓, s. 213.
- 1 2 3 4 5 6 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215.
- ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215-216.
- ↑ Labayle-Couhat 1974 ↓, s. 190.
- ↑ Labayle-Couhat 1974 ↓, s. 172, 190.
Bibliografia
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: FRIPONNE 2nd class avisos (ASW gunboats) (1917-1918). Navypedia. [dostęp 2018-02-23]. (ang.).
- Jean Labayle-Couhat: French Warships of World War I. Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
- Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1934. London: Sampson Low, Marston & Co., 1934. (ang.).