Po I rozbiorze Polski

Początki kontaktów polsko-azerbejdżańskich sięgają XVI wieku, ale tak naprawdę, początek Polonii w Azerbejdżanie możemy datować na XIX wiek, kiedy to, w wyniku rozbiorów Polski oraz rosyjskich podbojów na Kaukazie, Warszawa i Baku, znalazły się w jednym państwie – Imperium Rosyjskim. Większość Polaków, którzy dotarli wtedy do Azerbejdżanu, było zesłańcami, skazanymi na karną służbę wojskową.

Bakijski boom naftowy

Półwysep Apszeroński był intensywnie rozwijającym się miejscem przemysłu naftowego. Z tego też powodu, do stolicy Azerbejdżanu przybyła fala polskich inżynierów, lekarzy i architektów.

Przed wybuchem I wojny światowej Polonia liczyła kilka tysięcy osób.

Społeczność polska

W XX wieku, w Baku istniało kilka organizacji polonijnych – Rada Polskich Organizacji, Towarzystwo „Dom Polski”, Polskie Towarzystwo Wzajemnej Pomocy „Ognisko”, Polskie Towarzystwo Dobroczynności, a także Związek Młodzieży Polskiej.

W Baku wydawano także polskie czasopismo „Farys”.

Większość Polaków po 1917 roku opuszczała Azerbejdżan w ramach repatriacji.

W 1991 roku założono polonijną organizację o nazwie „Polonia”. Kierownikiem stowarzyszenia był Azer, nie mający polskich korzeni.

W 2003 roku powstała polonijna organizacja „Polonia Azerbejdżan”.

Społeczności katolickie

W 1894 powstała polska kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Panny Maryi, skonfiskowana później przez władze carskie.

W 1903 powstały Rzymskokatolickie Towarzystwo Dobroczynności i Katolicka Wspólnota Polska, a rok później otworzono szkołę katolicką.

Po upadku Związku Sowieckiego, Polonia zwróciła się do Watykanu o przysłanie kapłana, prośba nastąpiła z inicjatywy Swetłany Barancewicz pochodzącej z polskiej rodziny. W 1997 do Baku przybył ks. Jerzy Piluś – obecnie posługujący w Abchazji.

Od 2001 roku w Baku działa polska parafia pod wezwaniem Chrystusa Zbawiciela.

Witold Zglenicki

Jednym z najwybitniejszych członków Polonii w Azerbejdżanie był Witold Zglenicki. Był on inżynierem, który pozyskiwał ropę naftową z dna morskiego. Był także sponsorem fundacji na rzecz rozwoju polskiej kultury i nauki, co przyniosło mu przydomek „polskiego Nobla”.

Naśladowca Zglenieckiego, Paweł Potocki zorganizował zasypanie Zatoki Bakijskiej, tworząc w ten sposób lądowe pola naftowe.

Architektura polska

Polacy mają ogromne zasługi w bakijskiej architekturze, funkcję naczelnego architekta miasta pełniło kolejno czterech Polaków, a jeden z nich piastował to stanowisko przez 16 lat.

• Palace of Happiness, autorstwa Józefa Płoszki
• Ismailliye Palace, autorstwa Józefa Płoszki
• Baki Soveti, autorstwa Józefa Gosławskiego