Średniowiecze – lokacja miasta

Historia miejscowości sięga czasów średniowiecza. Gród wraz z zamkiem istniał od XIV wieku, a Odolanów był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego i siedzibą powiatu. Na początku XIV wieku, Odolanów był niewielkim miasteczkiem z około 20 domami. Z biegiem lat wyodrębniły się trzy części: Śródmieście (obszar zamkowy–miasto właściwe) i dwa przedmieścia Zamkowe oraz Górka.

W 1372 roku król Ludwik Węgierski, przekazał Odolanów pochodzącemu z Łużyc, rycerzowi i możnowładcy Bartoszowi z Wezenborga (nazywanego później Bartoszem z Odolanowa), który z zamku zaczął organizować wyprawy m.in. przeciwko Krzyżakom, około 1380 roku wypatrzył z wieży 59 rycerzy zmierzających do Malborka – uwięził ich i zażądał za nich okupu 27 tys. florenów. W rezultacie na początku września 1382 roku, wojska Ludwika Węgierskiego, na czele z 14-letnim Zygmuntem Luksemburskim, stanęły pod murami Odolanowa – oblężenie trwało kilka dni i zakończyło się ugodą z Bartoszem (zm. ok. 1395).

Lokacja miejska miała miejsce przed 1393 rokiem. W 1403 roku król Władysław II Jagiełło, na mocy dokumentu wydanego w Koninie, uwolnił miasto Odolanów od podatków celnych i kontrybucji.

W czasie wojny trzynastoletniej Odolanów wystawił w 1458 roku 4 pieszych, na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku.

Konstancja (XVII w.)

Historyczne przedmieście Górka (obecnie część miasta: Odolanów–Górka), położone na lewym brzegu Baryczy, na początku XVII wieku przez kilka lat było odrębnym miastem o nazwie Konstancja. Konstancję założono w 1629 roku z myślą o napływających ze Śląska uchodźcach religijnych.

Rozwój miasta

W 1721 roku Odolanów liczył 148 mieszkańców. Od połowy XVIII wieku miasto przeżywało swój rozkwit. Starostą odolanowskim był Aleksander Antoni Sułkowski herbu Sulima, a liczba mieszkańców w 1793 roku zwiększyła się niemal sześciokrotnie i wynosiła 996 osób. W tym czasie w Odolanowie wzniesiono trzy świątynie (istniejące do dziś): kościół ewangelicki (1770–1780), kościół cmentarny pw. św. Barbary (1784) oraz kościół pw. św. Marcina (1794). W wyniku II rozbioru Polski w 1793 roku Odolanów został włączony do Królestwa Prus.

W latach 1807–1815 należał do departamentu kaliskiego Księstwa Warszawskiego.

W 1883 roku Odolanów liczył 2192 mieszkańców i był miastem wielokulturowym i wieloreligijnym. Pod koniec XIX wieku, pod względem wyznania mieszkańców: 1664 stanowili katolicy, 325 protestanci, a 203 żydzi.

W 1909 roku oddano do użytku połączenie kolejowe na trasie Odolanów ↔ Ostrów.

Mieszkańcy Odolanowa brali udział w walkach o niepodległość na ziemiach polskich w tym: w Wiośnie Ludów, a także jako wsparcie w Powstaniu Styczniowym i w Powstaniu Wielkopolskim. W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonował komisariat Straży Granicznej i placówka II linii SG „Odolanów”.

Odkrycie złóż gazu ziemnego w pobliżu Odolanowa, na przełomie lat 60. i 70. XX wieku i wybudowanie Zakładu Odazotowania Gazu Ziemnego, przyspieszyło rozwój miasta i napływ ludności.

Ludność

Transport drogowy

Transport kolejowy

Zabytki

Turystyka

Atrakcję turystyczną stanowi zabytkowy układ architektoniczny Odolanowa z XIV wieku oraz Muzeum Regionalne (zbiory etnograficzne, historyczne, dzieła sztuki i wykopaliska archeologiczne). Do historycznych budynków zalicza się także: neogotycki ratusz (1898) z tablicą ku czci powstańców z czasów Wiosny Ludów oraz dawną synagogę. Neogotycki ratusz został wybudowany w latach 1898–1899. Wieża ciśnień zaprojektowana przez inż. Geislera z Bydgoszczy oraz wybudowana w 1903 roku jest jednym z obiektów, które do tej pory służą mieszkańcom miasta Odolanów. Wieża ciśnień została odremontowana na przełomie 2000/2001 r.