Michel Barnier (ur. 9 stycznia 1951 w La Tronche) – francuski polityk, były minister rolnictwa oraz minister spraw zagranicznych, parlamentarzysta krajowy i europejski, członek Komisji Europejskiej (1999–2004, 2010–2014).

Życiorys

W 1972 ukończył studia w École supérieure de commerce de Paris. Działacz ugrupowań gaullistowskich (UDR i RPR). Z drugą z tych partii w 2002 dołączył do UMP, którą w 2015 przekształcono w Republikanów.

W 1973 został po raz pierwszy radnym departamentu Sabaudia, w radzie generalnej zasiadał do 1999, pełniąc od 1982 funkcję jej przewodniczącego. Od 1978 do 1993 sprawował mandaty posła do Zgromadzenia Narodowego. W 1992 jako współprzewodniczący Komitetu Organizacyjnego (wraz z Jeanem-Claude’em Killym) zajmował się przygotowaniem Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Albertville.

W latach 1993–1995 sprawował urząd ministra środowiska w rządzie Édouarda Balladura, a od 1995 do 1997 ministra delegowanego ds. europejskich u Alaina Juppé. W 1999 został przedstawicielem Francji w Komisji Europejskiej kierowanej przez Romano Prodiego jako komisarz ds. polityki regionalnej.

31 marca 2004 mianowano go ministrem spraw zagranicznych w gabinecie Jean-Pierre’a Raffarina. Pełnił tę funkcję do 5 czerwca 2005. 19 czerwca 2007 powrócił w skład rady ministrów, kiedy to został powołany na urząd ministra rolnictwa w drugim rządzie François Fillona. W 2009 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego, w związku z czym 23 czerwca tego samego roku odszedł z rządu.

W drugiej Komisji Europejskiej z José Manuelem Barroso na czele pełnił funkcję komisarza ds. rynku wewnętrznego i usług. Urzędowanie rozpoczął w lutym 2010, rezygnując z mandatu w PE. Funkcję tę pełnił do końca kadencji KE w 2014.

W 2016 z ramienia Komisji Europejskiej został głównym negocjatorem do spraw związanych z opuszczeniem UE przez Wielką Brytanię. W grudniu 2021 bez powodzenia ubiegał się nominację prezydencką w zorganizowanych przez Republikanów prawyborach, przegrywając w pierwszej turze, po której wsparł kandydaturę Valérie Pécresse.

Odznaczenia

Oficer Legii Honorowej. Odznaczony również m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

Życie prywatne

Michel Barnier jest żonaty, ma trójkę dzieci.

Publikacje

• Vive la politique (1985)
• Le défi écologique, chacun pour tous (1990)
• Atlas des Risques Majeurs: Ecologie, Environnement, Nature (1992), wydanie polskie: Atlas wielkich zagrożeń: Ekologia, Środowisko, Przyroda (1995)
• Vers une mer inconnue (1994)
• Notre contrat pour l'alternance (2001)
• Sortir l'Europe des idées reçues (2005)
• L'Atlas pour un monde durable (2007)
• L'Europe cartes sur table: Atlas (2008)

Przypisy

Bibliografia

• Michel Barnier na stronie Senatu. [dostęp 2019-06-20]. (fr.).
• Curriculum vitae na stronie Komisji Europejskiej. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).