Lola THL1
Kategoria

Formuła 1

Konstruktor

Lola

Projektant

Neil Oatley
John Baldwin

Dane techniczne
Nadwozie

monocoque z włókien węglowych i aluminium o strukturze plastra miodu

Zawieszenie
przednie

podwójne wahacze, popychacze obsługujące sprężyny nad amortyzatorami, stabilizator poprzeczny

Zawieszenie
tylne

podwójne wahacze, popychacze obsługujące sprężyny nad amortyzatorami, stabilizator poprzeczny

Silnik

Hart 415T 1.5 R4T

Skrzynia biegów

FORCE/Hewland L, manualna, 6 biegów + wsteczny

Paliwo

Shell
BP

Opony

Goodyear

Historia
Debiut

Grand Prix Włoch 1985

Kierowcy

Alan Jones
Patrick Tambay

Używany

19851986

Wyścigi

6

Wygrane

0

Pole position

0

Najszybsze okrążenie

0

Lola T371 Lola THL2

Lola THL1 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Neila Oatleya i Johna Baldwina i skonstruowany przez Haas Lola. Model wziął udział w sześciu Grand Prix w sezonach 19851986.

Historia

Carl Haas ze wsparciem Beatrice Foods i Forda założył własny zespół w Formule 1, Haas Lola, w którym zatrudnieni zostali Teddy Mayer, Tyler Alexander, Neil Oatley, John Baldwin czy Ross Brawn, a kierowcą został były mistrz świata Alan Jones. Lola udzieliła zgody na wykorzystanie nazwy ze względu na długotrwałe powiązania z Haasem w Ameryce Północnej, jakkolwiek nie miała nic wspólnego z projektem, rozwojem i konstrukcją samochodu.

Haas podpisał umowę na wyłączność z Fordem na dostawę silników V6 turbo, ale nie były one gotowe na koniec sezonu 1985, w związku z czym użyto silników Hart R4. Silnik był wyposażony w jedną turbosprężarkę i rozwijał moc ok. 750 KM, zaś skrzynia biegów pochodziła od Hewlanda. Samochód był bardzo konwencjonalnym projektem, opartym na monocoque'u z włókien węglowych i aluminium o strukturze plastra miodu. Samochód został zbudowany niedaleko Londynu przez firmę Formula One Race Car Engineering Ltd (FORCE) i oznaczony THL1 (Team Haas Lola). Pierwszy model był gotowy na testy latem 1985 roku, w wyścigach zadebiutował zaś podczas Grand Prix Włoch. Rok 1985 zespół zamierzał poświęcić na naukę i pojazd ze słabymi silnikami nie był konkurencyjny, a w swoim debiucie tracił do liderów po 10 sekund i odpadł po sześciu okrążeniach wskutek awarii silnika. Z powodu awarii Jones nie ukończył także dwóch innych wyścigów w sezonie.

Zimą podjęto prace nad modelem używającym silnika Forda i oznaczono go THL2, zapewniono ponadto drugi samochód Patrickowi Tambayowi, który przyszedł z Renault, znał Mayera i Alexandra z McLarena, a dla Carla Haasa zdobył pod koniec lat 70. dwa tytuły w serii Can-Am. Opóźnienia w budowie nowego silnika zmusiły zespół do wystawienia THL1 na początku sezonu 1986, a Tambay zdołał nim ukończyć Grand Prix Hiszpanii. W Grand Prix San Marino zadebiutował model THL2 (prowadził go Jones), a od Grand Prix Monako obaj kierowcy korzystali już z nowego modelu.

Zbudowano łącznie trzy egzemplarze THL1.

Wyniki w Formule 1

Sezon Zespół Silnik Kierowcy Wyniki w poszczególnych eliminacjach Wyniki kierowców Wyniki
konstruktora

BRA

PRT

SMR

MCO

CAN

USE

FRA

GBR

DEU

AUT

NLD

ITA

BEL

EUR

ZAF

AUS
Punkty Pozycja Punkty Pozycja
1985 Team Haas (USA) Ltd Hart Alan Jones - - - - - - - - - - - NU - NU NW NU 0 NS 0 NS

BRA

ESP

SMR

MCO

BEL

CAN

USE

FRA

GBR

DEU

HUN

AUT

ITA

PRT

MEX

AUS
Punkty Pozycja Punkty Pozycja
1986 Team Haas (USA) Ltd Hart Alan Jones NU NU - - - - - - - - - - - - - - 0 (4) 12 0 13
Patrick Tambay NU 8 NU - - - - - - - - - - - - - 0 (2) 15

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.